Şiir

Yüreğimin Papatyaları

Topladım yüreğimin papatyalarını,
Koydum üstündeki çiy damlalarıyla vazoma.
Sarıp sarmaladı vazom papatyaları anne şefkatiyle.
Sonra…
Her bir çiy damlası
buluştu yüreğimin gözyaşlarıyla
Ağlaştılar beraberce .
Anlatılacak ne çok şey birikmiş gönüllerinde .
Papatyalar ne çok dilek tutmuş
en hayalinden,
Ne çok fal bakmış umut dolu gönüllere ,
Yaprakları en beyazından
taht kurmuş sevgi dolu yüreklere.
Sonra …
Bakıştılar, fısıldadılar yürekler şebnemli.
Ağlamak ne renk?
Gülmek ne renk?
Sevmek ne renk?
Ağlamak mı ; serindir , şeffaftır,
Gülmek mi ; coşkuludur , kıpkırmızı,
Sevmek mi ; çılgındır , rengarenk.
Şebnemler haykırdı en sessizinden,
Gülmek istiyorum kıpkırmızısından,
Rengarenk sevmek sevilmek hiç ağlamadan.
Yüreğimin papatyalarıyla.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.