Şiir

Nasır Tutmuş Gönül

Yorgun gönül yine hırçın dalgalarla boğuşuyor,
Bir tokat gibi çarpıyorlar yüzüne, acımasızca.
Sessiz çığlıkları ,derinliklere karışırken,
Yelkenler ,kirpiklerini kıskanmış, sırılsıklam.
Dertli dümen ,düğüm düğüm olmuş yüreğe,
yaren olup çare olmak için savaşıyor.

Köpük köpük mavi sularda,
Derinlik sarhoşluğuna kapılmış avare gönül biçare.
Yüreğinde kopan bu fırtına kesmiş nefesini sanki,
Tutsak almış kendine.
Yürek, soluk soluğa kalmış üşüyen bedeninde.
Merhem olmak istercesine ,
Nasır tutmuş yürek sayısız derin kesikleriyle .
Saklanmış ,saklamış,kilitlemiş kilitlenmiş yüreğini kendi yarattığı mahremiyetinde.

Kaç fırtınanın öfkesiyle savaşmıştı oysa.
Sayısız deli rüzgarların ,yel değirmenlerinin karşısına dikilmişti, bir an bile düşünmeden.
Ama şimdi…
Ağlara dolanmış çırpınan bu gönül,
En hüzün kokan paresinden ,
Döküyor üzeri çiğdemli yapraklarını,
Bir daha yeşermek istemezmiş gibi.

Halbuki bu kaçıncı sonbahar yüreğinde,
Bu kaçıncı soluksuz savaş,
Bu kaçıncı yakarış,
Bilinmezliklerde.
Kendi de bilmez.
Bilinmez…

Aynur Ateş Aydın 2018

“Nasır Tutmuş Gönül” için bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.