My Poems

Lovers of Blind Darkness

Dressed in jet black silk gown on top
On her hair unique pearl hairpin ,the Fullmoon
A priceless necklace from the stars on the neck of the night.
Quiet, silent , clear.

Such a proud heart that never bends
Challenges the ugliness of the day
Ignores the evils and winks from the stars
To the beauties sprinkled on earth.

When it sees its innocent sweetheart,
Starts to work without thinking even for a moment
Falls a star from its necklace,
To make all the talismanic wishes come true.

For itself,
the night is frosty, cold and lonely in its own silence.
But!
The heart filled with compassion is also the protector, keeper and minder
Makes torn and ripped invisible
Without being perceived by anyone.
Makes painful screams inaudable in the silence.
Becomes a remedy for unknown desperation.
It becomes a handkerchief for the sorrows
that hid in the drops flowing from the eyes full of tears.
If they suffocate hiccups, become the rain that clear the wet innocent hearts
that remain from yesterday
Without making anybody disturb.

It’s unique and does not know to sleep
Never winks its eyes even for a moment,
Always on duty.
Keeping its guard on the sleepless, tired and shabby hearts,
becomes their sleep.

The blind darkness sets up its locksmith dinner
on each street, in each house, on each of the deserted corners .
Whereas chatting with helpless solitary loneliness,
becomes its buddy in its friendliness.
Without breaking someone’s heart,
Without someone’s hearing and knowing,
Without someone’s learning,
Without understanding and telling,
Without telling others and hurting,
Without sacrificing nobility and justice.
Gets them to encounter with
the enlightened tomorrows.

Aynur Ateş Aydın 2018

Şiir

İnsan Biriktirin Hayatınızda

Bir varmış bir yokmuşluklarla dolu bu dünyada,
Vazgeçilmez dostluklar,
Ne çabuk bir varmış olup,
Vazgeçilmiş oluverdiler.

Ya hayatımızın tam ortasında duran,
Yok !yok!
Hayatımızın ta kendisi olan dostlarımız ?
Ne de kolay bir yokmuş oluverdiler.

Anılar anılara karıştı ,eskidi.
Dostluklar yıllarla yaş aldı, olgunlaştı.
Ya gerçek olup canda taze kaldılar,
Ya da hayal olup candan can alıp gittiler.

Bir virgül kondu yarım kaldı yaşanmışlıklar,
Biriktirdiğimiz insanlar ardına konan üç noktadan sonra,
Düğüm düğüm kaldılar hep boğazımızda.
Bazen bir nokta oldu cümle sonuna gelindi.
Bazense koskoca bir ünlemle titrettiler yüreklerin her bir paresini. Okumaya devam et “İnsan Biriktirin Hayatınızda”

Deneme

Kar Beyazı Yüreklerdeki Mutluluk

“Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı vardır .” demiş ya atalarımız; ya
kırk yıllık dostluğun bir fincan kahve kadar hatırı…
Sözün gelişi herhalde,kahve de bahane gönüle,gönülde bahane kahveye.Gönülde, yürek gibi bir yürek varsa, hepsi şahane.
Üstünde lacivert kapüşonlu incecik kırmızı beyaz iki çizgisi olan bir mont.Yeşil çuvaldan heybesini asmış boynuna postacı misali. Heybesinde taşıdığı o kadar değerli ki ,mutluluğun tarifsiz olduğunu anlatan bir gülümsemeyle bütünleşip kanatlanmış sanki. Okumaya devam et “Kar Beyazı Yüreklerdeki Mutluluk”