Şiir

Rengarenk Kokulu İlkbahar

Kaç kere yapraklar döküldü gönlünün ilkbaharına.
Kaç kere yağmurlar süzülüverdi yanaklarından.
Ya kaç kere yüreğine karlar yağdı
sımsıcak Güneş’in koynundan.

Kaç kere gece çöktü omuzlarına
Karanlıklarda boğuldun.
Düğüm düğüm sıralandılar ,
Yutkunamadın.

Peki ya !
sessiz çığlıkların içinde
yapayalnız kalmış
yüreğinin güvertesi ?
Hüzün ,keder , gam
tayfa tayfa dört bir yana dağılmış.
Sırdaşı mavi sular
kabardıkça kabarmış.
Fırtınalar koparıp,
Estikçe esmiş feryat figan.
Beyaz köpüklerle yıkamış
Yıpranmış yüreğinin güvertesini .

Baharı bekleyen
sümbüller ,nergisler, gelincikler, papatyalar gibi,
Mis kokularıyla deva olan ıhlamurlar gibi ,
Dokunmaya kıyamadığı manolyalar gibi,
Hep beklemekle geçmiş
ömrü kışa dönmüş yürek
Rengarenk kokulu ilkbaharı.

Kara kışta açan bahar dallarıdır sevdiklerimiz,
Evimizin bacasını tüttürüp yuva yapandır.
Bir lokma ekmeği suya banıp
Halil İbrahim sofrası kurandır.

Yalnızlığı kıskandırıp,
Yüreğimizin mahremiyetinde taht kurmuş ,
En değerli varlıklarımızdır.
Yarenlerimiz,
Sevdiklerimiz,
Yüreğimizden
Seni Seviyorum dediklerimiz.

Aynur Ateş Aydın 2019

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.