Şiir

Gecenin Zifirinde Bir Yürek

Gecenin zifirine sokulmuş bir yürek,
Ürkek, masum ama umut dolu.
Bakışlarında birer bilye kusursuz,
Yeşillerden mavilerden bir billur.

Taptaze umutları kundakta bir bebek,
Her daim kar beyazı bir masumiyet.
Karanlığa gönül koymuş sanki,
Sessizce içlenmiş ama sabırlı,
Baharı bekleyen göçmen kuşlar gibi bekler.

Şafağı sökünce umudun,
Bakışlar daha bir parlak,
Yürek coşku dolu,
Kalp bir başka pır pır heyecandan.
Eee , kolay mı ?
Karanlığı yenen aydınlığı,
Tan yeri ağarınca bulmak.
Zifirinde yeşeren umutları,
Söken şafakla buluşturmak.
Yüreğe sığmayan devaları,
Çaresiz biçarelerle buluşturmak.

Doğum sancılarının ardından,
Doğan güne selam verip,
Doğan minik yüreği,
Şafak yerinde karşılamak.

Rengarenk yaşayan yaşama,
Rengarenk umutlar katıp,
Şöyle derin bir iç çekip,
Meydan okumak karanlıklara,
Aydınlık yarınlarla doyurmak yüreği
Rengarenk haykırmak ,
Haykırmak doyasıya.
Zifirinde soluyan soluksuz karanlıklara.

Aynur Ateş Aydın 2019

Şiir

Kalbi Firarda Yüreğin

Papatya mı olsa lale mi?
Nergis mi yoksa yasemin mi?
Kelebek olup kanat mı çırpsa çiçek çiçek
Yunus olup havalara mı uçsa dalgaların kucağından,
Yelken açıp seyre mi dalsa köpük köpük.

Zira kalbi koşuşturmaktan nefessiz,
Yüreği incinmekten hıçkırıklar içinde.
Kalbi haykırıp isyan eder,
Yüreği sabır deyip sükut içinde bekler.
Kalbi firar edip uzakları ister,
Yüreği zincirlere vurulmuş duygular diyerek,
derinden bir iç çeker.
Kalbi mantık kurarak çarparken,
Yüreğinden süzülen gözyaşlarıyla ağlar,
Kahkahaların tınısıyla güler,
Sevginin gücüyle mutlu olur.
Kalbi deli gibi haylazlık yapmak isterken,
Yüreği ağırbaşlı bir yetişkin gibi sakin ve sessiz ol der.
Ne kalbi yüreğine söz geçirir ,
Ne de yüreği kalbine.
Duygular yaşama boyut katar,
Yaşam duygularla beslenir.
Sonra mı?
Haylaz kalp ağırbaşlı yüreğe dayanamaz,
Ve her seferinde peşinde koşuşturup,
Yüreğinden gelen sesin geldiği yere doğru ,
Seslenir,dinler ,beslenir.

Aynur Ateş Aydın 2019