Şiir

Tıka Basa Sevgi Eksem

Yüreğine ateş düşmüş yüreklere,
Köpük köpük çağlayan nehir olup,
serpilsem kana kana.

Başında kara bulutlar dolaşan yüreklere,
Efil efil esen rüzgâr olup,
Masmavi bir gökyüzü açabilsem.
Ve hatta;
Pespembe tebessümler kondurabilsem yanaklarına.

Yürekleri ısıtan sımsıcak bir Güneş olup,
Başı dumanlı yüce dağlara
karlar yağmış dediklerinde,
Koşup bir çırpıda yollarını açabilsem umut umut.

Turkuaz tutkunu sularda çırpıntılar olup dalga dalga,
Seyir yapan gönüllere,
yol haritası olsam yelken yelken.
Ve karanlık sularda ışık olsam yakamoz yakamoz.

Buz tutmuş kalplere dokunan,
tılsımlı bir yıldız olsam pırıl pırıl.
Her bir dokunuşla ,
sevginin gücünü ortaya çıkarabilsem.
Çıkarabilsem de;
İşte öylesine çarpan kalpleri,
Tıka basa sevgiyle doldurup,
Gerçek duyguları, yuvasıyla buluşturup,
pır pır çarpan gönüllere dönüştürebilsem bir çırpıda. Okumaya devam et “Tıka Basa Sevgi Eksem”

Şiir

Hazan Baharları Dökülürken

Mrs.Ateş'in Bloğu / Mrs.Ates' Blog

Herkesin bir hazanı vardır.
Kiminin hüzünlüdür nemli nemli,
Kimininse ,yeniden doğuş için nadasa çekilmektir demli demli.

Sonbahar döker ya baharlarını,
Yorgunluğunu atıp,
kabuğuna çekilmek ister de ondan.

Son dansını yapar,
Baharları dökülürken.
Fonda hazanın hüzünlü şarkısı çalarken,
Dekor her daim çabucak değişiverir.
Bazen hazan kırmızısı sarar dört bir yanı,
İçine biraz sarı, biraz yeşil
ve elbette kahverengisini katmadan duramaz.

Ağaçların dallarına tutunmaya çalışan yapraklara,
Yaza hoşçakal dememek için direnen ortancalara,
Heybetiyle tanınan gün görmüş geçirmiş ulu çınarlara,
Artık üşümeye başlamış havaya,
Hazan, vaktinin geldiğini anlatmak için neler yapmaz ki.

Bir bakarsınız bir serseri rüzgar estirir aniden.
Rengarenk yapraklarını alıverir çınarlardan, akağaçlardan, meşelerden,kayınlardan.

Sonra yerlere imece usülü eşsiz güzellikte bir halı dokunur.
Aklınızı başınızdan alıverir.
Ve bir daha aşık oluverirsiniz sonbahara.

Oturup bir ahşap banka,
Yüzünüzde bir yorgun tebessümle, Seyre dalarsınız hazanın gözlerinize ziyafet veren defilesini.
Seyre dalarsınız dalmasına da,
Hani herkes hazanı farklı yaşar ya!
İşte tam da bu yüzden,

View original post 31 kelime daha

Şiir

Hazan Baharları Dökülürken

Herkesin bir hazanı vardır.
Kiminin hüzünlüdür nemli nemli,
Kimininse ,yeniden doğuş için nadasa çekilmektir demli demli.

Sonbahar döker ya baharlarını,
Yorgunluğunu atıp,
kabuğuna çekilmek ister de ondan.

Son dansını yapar,
Baharları dökülürken.
Fonda hazanın hüzünlü şarkısı çalarken,
Dekor her daim çabucak değişiverir.
Bazen hazan kırmızısı sarar dört bir yanı,
İçine biraz sarı, biraz yeşil
ve elbette kahverengisini katmadan duramaz.

Ağaçların dallarına tutunmaya çalışan yapraklara,
Yaza hoşçakal dememek için direnen ortancalara,
Heybetiyle tanınan gün görmüş geçirmiş ulu çınarlara,
Artık üşümeye başlamış havaya,
Hazan, vaktinin geldiğini anlatmak için neler yapmaz ki.

Bir bakarsınız bir serseri rüzgar estirir aniden.
Rengarenk yapraklarını alıverir çınarlardan, akağaçlardan, meşelerden,kayınlardan.

Sonra yerlere imece usülü eşsiz güzellikte bir halı dokunur.
Aklınızı başınızdan alıverir.
Ve bir daha aşık oluverirsiniz sonbahara.

Oturup bir ahşap banka,
Yüzünüzde bir yorgun tebessümle, Seyre dalarsınız hazanın gözlerinize ziyafet veren defilesini.
Seyre dalarsınız dalmasına da,
Hani herkes hazanı farklı yaşar ya!
İşte tam da bu yüzden,
Kah bir damla yaş damlar yanaklarınızdan,
Kah bir tebessümle gamzeler açar yüzünüzde.
Ama ne olursa olsun,
Bilirsiniz ki her bir son baharın
Vardır elbet bir ilk baharı.

Aynur Ateş Aydın 2019