Şiir

Sonun Başlangıcı

Bir yanımızla aydınlığa gülümseriz pembe pembe “Günaydın “diyerek.
Bir yanımızla ise gecenin ayazında üşürüz “ İyi geceler “ diyerek.

Tuzuyla, biberiyle yaşarken hayatı,
Zaman gelir kahkahasına doya doya.
Zaman gelir yağmurun hiç dinmediği gözlerimizle hüngür hüngür.
Ama hep soluk soluğa.

Mesela;
Şafak vaktinde sancılı bir doğum,
Güneş’i getirir bize usulcacıktan.
Aydınlığın doğumuna şahitlik ettiğimizin,
Farkına bile varamadan yaşarız bu hayatı.
Hani öylesine, işte aynı dün gibi deriz ya!
Sıradandır bizim için , sıradan.

Hayat;
Her bir virajında savrulmadan yaşamak mıdır?
Yoksa her savrulduğunda,
Yeniden ayağa kalkıp,
Sarılmak mıdır her bir anına.

Hep yokuş inip,
Hiç yokuş çıkmamak mıdır?
Ya da her yokuşun bir inişi var deyip,
Sabırla ders çıkarmak mıdır?

Aslında hayat;
Ne zaman dümdüz bir çizgiye gelirse,
Sonun başlangıcı değil midir?
Sonun başlangıcı.

Aynur Ateş Aydın 2019

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.