Şiir

Göçmenlerin Kanadına Takılan Umut

Geceler ayazda üşümekten yorulmuş ,
gündüzlere yenik düşmeye başlamış artık.
Göçmen kuşlar takmış kanatlarına
baharın esintisini,
göklerde kanat çırpıyor doludizgin.
Papatyalar, tazeliğin kokusu bahar parfümünü sürünmüş,
bir o yana bir bu yana salınıyorlar kırlarda bütün zarafetlerini takınmış.
Kelebekler; sümbüllerle,frezyalarla,lalelerle hoş bir sohbete girmişken,
Arılar; hoş sohbetin ortasına dalıyorlar bodoslama. Rüzgarınsa;mutluluktan ayakları yerden kesilmiş,dansa kaldırmış bütün kır çiçeklerini.
Naif naif dans ediyorlar hışır hışır alkış tutan ,
yeşil yeşil bakan yaprakların eşliğinde.

Göçmenlerin kanadına takılan umut,
kırlarda uçuşan kelebeklerle renklenirken,
arıların ballarıyla tatlanıyor,
kır çiçekleriyle mis kokular yayıp,
toprak anadan kalbe,
umudun yeşerdiği yüreklere sokuluyor.
Bahar sarhoşluğundaki sevgilerin yarenleriyle buluşup,
körpecik bir umut fidanı olunca ,
can buluyor,
umuda penceresini açmış,
bahar kokulu ,
bahar renkli ,
bahar desenli mutluluğun baharında,
pır pır edip uçuşan sımsıcak yüreklerin
taa içerisinde.
Aynur Ateş Aydın 2019

Deneme

Çocukluğumuzun Baharları

Nerede o eski bayramlar deriz ya hep!Peki ya nerede o eski baharlar?
Kır çiçekleriyle bezenmiş çayırlar nerede?Ayaklarımızın hatta bacaklarımızın yeşillikler içinde kaybolduğu kırlar nerede?
Gelinciklerin dağı taşı kırmızıya boyadığı ,yeşilin taze kokusunun ovalara yayıldığı,tabiatın bize gülümsediği baharlar nerede…

Hangimiz bembeyaz papatyalardan seviyor , sevmiyor falı bakmadık ki!
Saçlarımıza taçlar takıp kırlarda dolaşmadık ki!
Defterlerimizin yaprakları arasına koyup kurutarak baharın kokusunu içimize çekmedik ki!
Omzumuza konan uğur böceğine
“ uç uç böceğim annen sana terlik pabuç alacak” deyip bir dilek tutup kanatlarını açıp uçmasını beklemedik ki!

Peyzajını tabiat ananın yaptığı,rengarenk mis kokulu bahçelerimiz vardı.Kimisinin bizimle büyüdüğü kimisinin dede nine yadigarı , kimisinin de tarihe tanıklık edip bize yarenlik etmeye devam ettiği ağaçlarımızın ; mevsimine göre her daim açan çiçeklerimizin olduğu, yuvamızın her yanını kaplayan,çaydanlığımızı koyup yanı başımıza, tavşan kanı çaylarımızı yudumladığımız bahçelerimiz… Okumaya devam et “Çocukluğumuzun Baharları”

Şiir

Mevsimlerin Bebeği İlkbahar

Mevsimlerin ana tanrıçasıdır bahar.
Doğum sancılarının ardından,
Toprak ananın doğum yaptığı,
Bebeklerin dünyaya geldiği,
Dalların yavrularını tomurcuk tomurcuk büyütüp ,
Dünya’yla tanıştırdığı,
Tabiatın ananın analığını gösterdiği,
Umutların yeniden yeşerdiği ,
Mevsimlerin bebeğidir ilkbahar.

Bahar temizliğini yapıp,
Serer kır çiçekli masa örtüsünü tabiat ana.
Göçmen kuşlar baharı müjdelerken,
Maviliklerde süzülürler sevinçle kanat dansı yaparak.
Benzersiz bir koreografi gökyüzü sahnesinde.
Tebessümler tarifsiz bir mutluluğun gamzelerinde.

Sabırla beklemiş yorgun toprak uyanırken,
Karakışın gündüzleri yenmesini geride bırakıp,
Şöyle bir taze bahar kokusunu içine çekerken,
Sert rüzgarlara dayanmış ağaçları,
Umuda doğru uzatırlar kollarını
Bahar bahar , çiçek çiçek.

Serçelerden kargalara kadar hummalı bir çalışma,
Malum çalı çırpı toplamak gerek yeniden doğuşa.
Yuvaları hazırlayıp tazelenmek gerek.
Değme ustalara taş çıkartan evleri teker teker örmek gerek
özenle seçilmiş dallarla.
Aslında hayata açılan yeni umutların döngüsüdür bu .

Yaşama merhaba diyecek yeni umutların ilmek ilmek örüldüğü,
Tabiat ananın analığını yaptığı ,
Yeryüzünün tüm sahipleri,
Toprağın altından gökyüzüne kadar Çocuklarıyla elele hep birlikte ,
Yaşamla ölüm arasında hayat damarları olup,
Yaşama sevincini müjdeleyen candır ,canandır ilkbahar.

Aynur Ateş Aydın 2019